Yazı ile ikibinonaltı

**Yılbaşından bir kaç gün önce yazmaya başladığım yeni yıl yazısı mesailer, elektrik kesintileri ve

internet yavaşlığı yüzünden anca bugüne kaldı. Dışarıda otuz santim kar, haberlerde felaket senaryoları da olunca  yapılacak tek şey evde blogun başına oturmak oldu. 

Geçen sene yılbaşı gecesi Burger King'in soğuk hava deposunda sayımdan döndükten sonra, gece 11'de kucağımda hasta minik Küf'ümle uyuyakalmadan önceki tek fotoğrafım ve hatırladığım son anım bu. Kendime 2016 ile ilgili onlarca söz vermemden hemen sonrası. 

Sonrası mı? 

ŞEHİRDE: Konser - AYHAN SİCİMOĞLU&LATIN ALL STARS

Geçtiğimiz Çarşamba günü şirketten arkadaşlarla Bomontiada Babylon'da yapılan Ayhan Sicimoğlu & Latin All Stars konserine gittik. Hani artık çoğu aktivite için son zamanlarda fazlaca kullanılan 'deneyimlemek' kelimesi var ya, işte bu konser tam olarak gitmelik, dinlemelik falan değil de deneyimlemelikti :D

YOGA - NEFESS

Her şeyin başına yani bir kaç ay öncesine dönmeden önce bu sabahla giriş yapsam konuya. Bir pazar sabahının en büyük challenge ı, alarm çaldığında akşamdan karar verdiğin o şeyi yapıp yapmayacağına kısacık bir anda karar vermedir bence. Ya alarmı susturur geri yatarsın ya da hızlıca giyinip kendini yollara atarsın. Normalde 5 buçukta kalkmama rağmen bu sabah 9 da kazıdım ben kendimi yataktan, iyi ki de öyle yapmışım. Nefess'e kadar gelmişim.
(İtalya'ya gitmeden önce iki akşamdır İtalyan pizzacılarına vurdum kendimi ve bunun bir bedeli olmak zorundaydı😀 )

Poka-Coffee Workshop

İzmir'den döndüğümden beri aklımda şu postu yazmak var ama gelin görün ki Youtubu 'a uzun video yüklemek hayli çileli olunca bu zamana kaldı. (Meğersem çileyi yaratan benim teknoloji özürlülüğümmüş, yeni fark ettim 😀 )

Bir müddet evvel Ege Üniversitesi'nde yapılan bir konferansta stant açmasıyla başlıyor bizdeki Poka davası (Nihan ve ben) aslında. O gün ücretsiz kahve workshopları da yaptığını söyleyince Kamber Bey (Poka'nın sahibi) Nihan'ın gözleri parlamış, o an orada olmadığım halde biliyorum bunu 😀 Zaten daha önceden de workshopları araştırdığım, bir kaç tane hayli masraflısından bulduğum için gündemimizde vardı ama birden böyle bir şey karşımıza çıkınca ayrı bir sevindik. Günler sonrası için de ayrıca planlanan bir İzmir yolculuğu olduğundan bu organizasyon itinayla benim orada olduğum zamana denk getirildi😍 Bol videolu, bol kahveli, keyifli bir akşam oldu bizim için. Yeni insanlarla tanışılan, tanıştığına pek bir memnun olunan...

İnsanım Nihayetinde

Albüm çıktığından beri her şarkıyı yüzlerce kez dinlemiş, cd yi arabada evirip çevirip tekrar play e basmış, günlerce bu konser için geri saymış olabilirim😊 İlk konser hafta içiydi, mesai oldu mu olcak mı derken kaçırmış ve inanılmaz üzülmüştüm. Neyse ki bir daha ki Bayram'a geldi. Tek kelimeyle muhteşem bir konserdi, minnacık bir kadından çıkan bu sesle ilgili zaten ne söylenebilir ki.
 Ana kız ikimizin de ölmeden önce yapılacaklar listesindeki bir maddeye tik attık bu konserle.

BOMONTİADA'DA AÇIK HAVA SİNEMASI -WHITE GOD

31 Ağustos akşamı Bomontiada'da yani eski Bomonti bira fabrikasının avlusunda gerçekleşen açık hava sinema gösterimindeydik. Ben bu tarz özellikli aktiviteleri ayrı bir seviyorum genellikle de instagram üzerinden haberdar oluyorum. Yaklaşık 2000 hesap takip etmenin faydaları sanırım 😀
Daha öncede yapılan gösterimlere gitmek istememe rağmen hep ertelemiştim ama bu sefer filmin konusu bir köpekle küçük bir kızın dostluğu üzerine kurulu olunca beni ayrı bir çekti.

İzmir'de Bir Ev, Çatıda Bir Parti, Masada bir Sangria

Geçen Nisan İzmir’de limon fideleri suladığımız çatıda parti yapma hayali 5  ay sonra gerçekleşti hem de ani bir kararla. Hadi yarın akşam Sangria yapalım, e çok çıkıyor bir iki insan çağıralım, e sıcakta evde de oturmayalım derken 17 kişilik bir çatı partisine hazırlanırken bulduk kendimizi.

BAZI KADINLAR NE KADAR DA SEVİLMİŞ

Geçtiğimiz Salı akşamı Levent Yüksel konserindeydik. 3-4 ay önce Taksim’de basık,sıkışık bir mekanda en arkalardan izlediğim konserden sonra verilen bir sözdü yazın açık havada daha keyifle izlemek bu şahane adamı. Hoş ikisinin de yeri ayrı tabi, atmosfer ne kadar keyifli, konforlu da olsa elinde içkinle sallanarak bağıra bağıra eşlik etmek de bana ayrı keyif veriyor hala Taksim mekanlarında:)

MUTLU

                                    


Bi kafayı bozma hali... Mutlulukla, mutlu olmakla. Sürekli bir mutlu muyum sorusu, bazen cevabını bile bulamama hali, bulamadıkça hırçınlaşma hali. Bazen de yok değilim cevabını verince kendine, yine bir gitme isteği.

Mutfakta bir adam var!

Geçen hafta sonu üniversite arkadaşları toplandık, az ve öz olanından bir toplanma her zaman ki gibi. Öyle aman aman evlerde toplanmayız aslında ama bu sefer farklı!

Kendime Not - Barcelona

Geçen yazın resimlerine özlemle bakıp iç geçirdiğimiz günler bitti sanırım en sonunda.Ne kadar dengesiz de olsa yaz geldi diyebiliriz herhalde artık.Tatil planlarına, yol müziklerini playlistlere eklemeye, kışın masa başında can sıkıntısından yiyerek aldıklarımızı verme çabalarına, uçak biletleri bakmaya, otel rezervasyonlarına, bir yaza maddi-manevi- işten ne kadar izin alınabileceğine bağlı olarak kaç tatil sığabilir ki hesaplarına başlayabiliriz yani artık çok şükür :) Bu tabi ki şanslı olan kısımın derdi! Ben yıllık iznimi almadan işimi değiştirdiğimden ötürü bu yaz bana tatil falan yok ne yazık ki :( Hafta içinden arta kalanlarla, fazla mesaiden hak ettiklerimle yetinmek durumundayım ne yazık ki :)

Eğer siz de benim gibi mecburen 'yazı bi geçirelim de sonrasına bakarız' diyenlerdenseniz Pegasus 2016-2017 kış sezonunu indirimli olarak açmış bile, bilginize! :) #flypgs' nin 'çok gezenler kulübü' ne bakıp her önerisini dikkate alıp gitmiştim ben geçen sene İspanya'ya. Döndüğümde yoğunlaşan işler yüzünden fırsat bulamadığım, fırsat bulduğumda da heves bulamadığım için telefonun dip köşe bir yerlerinde kalanlarla bir post yazayım artık dedim bahaneyle ve kendime aldığım notları da iliştirdim bir yerlere:)

Mutlulukla ilgisi olan tek öğün :)

Millet olarak buluşmalardaki temel aktivitemiz yeme-içme üzerine malumunuz. Baharın gelmesiyle de akşam buluşmaları yerini uzun pazar kahvaltılarına bıraktı bende. Kahvaltının mutlulukla bir ilgisi olduğu konusunda hiç bir şüphemiz kalmadıysa artık gelelim kahvaltı mekanlarına :)
Hala İzmir postunu yazamadım ama yeri gelmişken İzmir'de kendimi en iyi hissettiğim, kahvaltıda üstüne tanımadığım yer olan Urla (İzmir)- Denizaltı'dan bahsedeyim.

Daha 25 yaşındayken 30 yaş sendromuna giren, üniversite 2.sınıftan beri 'hayatın bizi beklemediği' konusunda direten, kedi-köpek hastası, bir kedi velisi, konuşmayı seven, başkaları tarafından duvarları olduğu söylenen, kahve bağımlısı, biraz sabırsız ama her şeyin bir zamanı olduğuna inanan, dövme seven, denize kıyısı olan, to do list seven, yeni insanlar değil çoğu zaman eski insanlarla yeni yerler keşfetmeyi seven öylesine biriyim işte.

Kafamda sürekli bir şeyler var, bazen tilkiler. Ama çoğunlukla geyik muhabbeti yaparlar, hayal kurarlar, dünya için küçük olan şeylere takılırlar.Bu geyik 'kafamda'ki geyik. Bence sıradan hayat da böyle. Bir geyik muhabbeti üzerine dönüyor sürekli. Dünyayı değiştirecek bir  buluş yapmadıysa, bir devri kapatıp diğerinin açılmasına vesile olmadıysa, adını kötü bile olsa tarihe bir şekilde yazdırmadıysa gerçekleşen her fiiliyat bir geyik muhabbetinden ibaret. Türkiye sınırları içerisinde gerçekleştiyse 'Şehir' geyiği altında, 36-42/ 26-45 kuzey- doğu- paralel- meridyen karmaşası içerisinde gerçekleşmediyse 'dünya' geyiği altında bahsi geçer burada.

 

 

Yeni Başlangıçlara!

Öyle söylenecek çok da şey yok aslında. Eskiden yazardım buralarda bir yerlerde sonra bir şeyler oldu ve kaosun biri hayatımı içine çekti, blogum da anlatma isteğim de yok oldu gitti (Aslında gitmemiş, sadece ilişkimize bir süre ara vermişiz:))

LIGHTS

Öyle bir şehir düşünün ki karanlık olmak için kendine hiç şans tanımayan, hep ışıl ışıl kalmak için sürekli bahaneler üreten. Bu sefer ki bahanesi de yılbaşıymış paşamın  Ben ne kadar yılbaşı moduna girmeyi hala erteliyor olsam da etraf pek bir şen pek bir şakrak. Ama ben hiç ilgilenmiyorum,"iş" başa düştüyse çalışırım diyorum  

OUT

Önceleri aileme ya da soranlara karşı bu kadar gezmemin en büyük bahanesi yurtta kalmamdı. Kendi evime çıkıp daha da çok gezmeye başlayınca anladım ki o iş hiç de öyle değilmiş 

Görülenler, denenenler, sevilenlerde  bu hafta;

Caddebostan Sahili- Bir güneşli gün klasiği 

'MIŞ GİBİ AMA DEĞİL!

Ayın da yılın da neredeyse sonu! Şu sıralar bir tek bana mı garip?
Kasımmış gibi, ama değil; ya da 24 müşüm gibi ama hiç değil:)

Bu haftalık programımın yoğun olmayışından, havanın çok soğuk olup gezmelere bir ara vermek zorunda kalışımdan ya da aldığım güzel, başarı dolu haberlerden sebep kendimi blogun başinda buldum.

İlk olarak mahallenin en yenisi en gösterişlisi BOON'dan başlayayım. Boon yemekleriyle, servisiyle, dekorasyonuyla biraz  "Çengelköy'e aitmiş gibi, ama değil" :)

YENİ HAYATIMIZ : PLAZACILIK ! :)

Tahmin edersiniz ki ömrüm "plazacılık"la (  ) geçmeye başladığından beri fotoğraf çekme sapıklığım biraz sekteye uğramış durumda, haliyle postların arası da biraz açılmakta ama yapacak bir şey yok, ayda bir olsun bol malzemeli olsun madem 

BİR GÜZ GECESİ RÜYASI

Hayatıma fazla mesai kavramı somut olarak henüz yerleşmemişken, yazılacak postlar taslaklarda dağ tepe olmamışken, dün gecenin üzerinden de fazla zaman geçmemişken oturdum yazmaya J

LUCKY ME ! :)

2010 yılında Fashion Week'lere daha henüz Mercedes Benz'in sponsorluk etmediği dönemlerde Vogue dergisinin düzenlediği yarışmada Deniz Mercan defilesine davetiye kazanarak İTÜ Taşkışla kampüsüne gitmemle başlayan şansım sağ olsun hala benimle J

ZETFASHION’ın düzenlediği MakasSende çekilişinde kazandığım 300 TL’lik hediye çeki de internet üzerinden kendi elbisemi tasarlama zevkini tattırdı ama ne yazık ki sitede olmayan 34 beden seçeneği nedeniyle hiç giyemediğim güzel bir elbisem var J